Greece versus Ruanda: 1-0

Δεν είμαστε κράτος εμείς.

Ποτέ δεν θα γίνουμε κράτος.

Είμαστε πολλά χρόνια πίσω.

Κουβέντες που όλοι μας έχουμε εκστομίσει κατά καιρούς.

Ένσταση

Οι παρακάτω σκέψεις προέκυψαν τις προηγούμενες -προεκλογικές- μέρες, καθώς παρακολουθούσα τους υποψήφιους που προσπαθούσαν να πείσουν όλους εμάς ότι αυτοί είναι ποιο κατάλληλοι για να μας κυβερνήσουν.

Στην δουλεία μου προσπαθώ να πείσω τους συνεργάτες μου να εφαρμόσουν κάποιες αλλαγές στον τρόπο που παράγουν τα προϊόντα τους, με σκοπό να βελτιώσουν τα οικονομικά τους αποτελέσματα και αντιμετωπίζω συχνά μεγάλες δυσκολίες.
Αναφέρομαι σε απλά πράγματα τα οποία τους είναι δύσκολο να κατανοήσουν γιατί έχουν μάθει να κινούνται με έναν συγκεκριμένο τρόπο. Σκεφτόμουν πόσο δύσκολο είναι να τους πείσω για απλά πράματα. Πως πείθει κανείς μια ολόκληρη χώρα για κάτι πολύ σημαντικό;

Επανέρχομαι στο θέμα μας: Πως διοικείς μια χώρα που απαρτίζεται από ανθρώπους που σχεδόν όλοι κινούνται στην καθημερινότητά τους "αναρχοαυτόνομα";
Σαν χαρακτήρες πιστεύω ότι είμαστε ποιο κοντά στους Tutsi και στους Hutu (τους οποίους οι Βέλγοι κατακτητές τους χώρισαν σε φυλές ανάλογα με τον αριθμό των βοδιών που κατείχαν!), παρά στους Ευρωπαίους.
Είμαστε δηλαδή έτοιμοι να σφάξουμε για να διεκδικήσουμε το πάρκιν που μας πήρε ο άλλος.
Έλα όμως που δεν συμβαίνει αυτό. Ίσως πολλοί να ήθελαν να προβούν σε τέτοιες ακρότητες αλλά κάτι είναι αυτό που τους συγκρατεί. Κάποιοι μας έμαθαν τι πρέπει και τι δεν πρέπει.

Θεωρώ ότι με δεδομένο την ποιότητα των κατοίκων αυτής της χώρας είμαστε πολύ μπροστά.
Σαφώς και πρέπει να βελτιωθούν πολλά ακόμη, αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε πόσα έχουμε καταφέρει στα λίγα χρόνια που είμαστε κράτος (Η βόρεια Ελλάδα δεν έχει συμπληρώσει 100 χρόνια από την απελευθέρωσή της).

Με άλλα λόγια: ΤΡΕΜΕ ΕΛΒΕΤΙΑ !